Soğuk bir kasım akşamı... Yine oturmuşuz pencerenin önündeki minderlere. Sımsıkı sarılmışız.
Hararetli şekilde bir şeyler anlatıyorsun, muhakkak okuldan falan bahsediyorsun. Ben kaldırmış kafamı, sen konuşurken dudaklarının ritmine yetişmeye çalışıyorum gözlerimle. Ara sıra eğilip, burnumdan öpüyor sonra devam ediyorsun anlatmaya.
Susman için kahve uzatıyorum sana. Bazı içiyorsun, bazı lafımı kesme! dercesine bakış atıyorsun.
O kadar şirinsin ki, kıyamıyorum rüyamdan uyanmaya.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
diyorlar ki