Gitgide içimdeki boşluğun büyüdüğünü farkediyorum.
Bir insana herkes mi yabancı gelir? Kimse mi güven vermez?
Vermiyor işte!
En yakınımdaki insan bile aslında en uzağımda. Kimse birbirini anlamaya çalışmıyor. Herkes ders verme çabasında! Kime karşı bir zafer elde etmek istiyorlar, bunu da anlamıyorum.
Yaşadığımız dünya ne hâle gelmiş! Kimse hayatındaki olumsuzluklardan, iş streslerinden, sınav kaygısından kafasını bile kaldıramıyor. Biz ne zaman bu hâle geldik diye kimse kendini analiz etmiyor. Ne bir eğlence var hayatımızda ne de sevgi kaldı kalbimizde.
Âdeta yaşayan ölülere döndük hepimiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
diyorlar ki